... با دردها و زشتي‌ها و ناكامي‌ها آسوده‌تر مي‌توان " تنها " ماند ، بي‌همدرد ، بي‌غمگسار ، بي‌دوست . در دردها دوست را خبر نكردن خود يك عشق ورزيدن است . تقيه‌ي درد زيباترين نمايش ايمان است . به محبت خلوصي مي‌بخشد كه سخت شيرين است .

رنج تلخ است اما هنگامي كه تنها مي‌كشيم تا دوست را به ياري نخواهيم ، براي او كاري مي‌كنيم و اين خود دل را شكيبا مي‌كند ، طعم توفيق مي‌چشاند .

هبوط - دکتر شریعتی

اگر همین امروز بفهمید که فقط شش ماه دیگه فرصت برای زندگی دارید ٬ چکار میکنید ؟

مي‌خواستم دلداريت دهم ، ياد زماني افتادم كه كسي بايد دلداريم مي‌داد و نداد ؛ حتي كسي نبود تا در اشكهايم شريك شود.

تاب نياوردم ، در خلوتم گريستم ، شايد براي خودم ، براي ضعف خودم كه حتي توان هم‌دردي ندارم.

گفتي دعايش كن ....

بر نا پاكي خودم گريستم كه ديگر دعاهايم نيز كارساز نيستند.