روزي از روزها گروهي از قورباغه هاي كوچيك تصميم گرفتند كه با هم مسابقه ي دو بدهند. هدف مسابقه رسيدن به نوك يك برج خيلي بلند بود. جمعيت زيادي براي ديدن مسابقه و تشويق قورباغه ها جمع شده بودند.... و مسابقه شروع شد.... راستش, كسي توي جمعيت باور نداشت كه قورباغه هاي به اين كوچيكي بتوانند به نوك برج برسند. شما مي تونستيد جمله هايي مثل اينها را بشنويد: "اوه,عجب كار مشكلي!!" "اونها هيچ وقت به نوك برج نمي رسند." يا: "هيچ شانسي براي موفقيتشون نيست.برج خيلي بلند ه!" قورباغه هاي كوچيك يكي يكي شروع به افتادن كردند... بجز بعضي كه هنوز با حرارت داشتند بالا وبالاتر مي رفتند... جمعيت هنوز ادامه مي داد,"خيلي مشكله!!!هيچ كس موفق نمي شه!" و تعداد بيشتري از قورباغه ها خسته مي شدند و از ادامه دادن منصرف ... ولي فقط يكي به رفتن ادامه داد بالا, بالا و باز هم بالاتر.... اين يكي نمي خواست منصرف بشه!

بالاخره بقيه از ادامه ي بالا رفتن منصرف شدند.به جز اون قورباغه كوچولو كه بعد از تلاش زياد تنها كسي بود كه به نوك رسيد! بقيه ي قورباغه ها مشتاقانه مي خواستند بدانند او چگونه اين كا ر رو انجام داده؟ اونا ازش پرسيدند كه چطور قدرت رسيدن به نوك برج و موفق شدن رو پيدا كرده؟ و مشخص شد كه... برنده ي مسابقه كر بوده!!! نتيجه ي اخلا قي اين داستان اينه كه: هيچ وقت به جملات منفي و مأيوس كننده ي ديگران گوش نديد... چون اونا زيبا ترين رويا ها و آرزوهاي شما رو ازتون مي گيرند--چيز هايي كه از ته دلتون آرزوشون رو داريد! هيشه به قدرت كلمات فكر كنيد. چون هر چيزي كه مي خونيد يا مي شنويد روي اعمال شما تأثير ميگذاره پس: هميشه.... مثبت فكر كنيد! و بالاتر از اون كر بشيد هر وقت كسي خواست به شما بگه كه به آرزوهاتون نخواهيد رسيد! و هيشه باور داشته باشيد: من همراه خداي خودم همه كار مي تونم بكنم

سلام

به وبلاگ جديدي نقل مكان كردم ، احتمالا ً ديگه اينجا نمينويسم .